ԼՈՒՐ

անդրադարձ

ԱՄՆ - ՌՈՒՍԱՍՏԱՆ

ԱՄՆ - ՌՈՒՍԱՍՏԱՆ

ԱՄՆ հաստատում է ՌԴ կողմից ծովային սահման ճանաչվող գիծը խախտելու իր դիտավորությունը եւ պատճառաբանում է դա միջազգային իրավունքով

ՄՈՍԿՎԱ - ԲԱՔՈՒ

ՄՈՍԿՎԱ - ԲԱՔՈՒ

Դեսպան Բյուլ-Բյուլ օղլին ծաղրել է Ռուսաստանին ՄԻ-24 ուղղաթիռի խոցման առթիվ: ՌԴ ԱԳՆ հակադարձումը հիշեցնում է հանրության առջեւ անհաջող արդարացում

ԿԱՍՊԻՑԻ ԱՐԵՒՄՈՒՏՔ

ԿԱՍՊԻՑԻ ԱՐԵՒՄՈՒՏՔ

Բաքվի բանտում սպանվել է թալիշ ակնառու գիտնական, մանկավարժ, լրագրող և քաղաքական գործիչ Ֆախրադդին Աբոսզոդան, հայտնում են թալիշական աղբյուրները

.

Արզումանյան. Հարավ Կովկասը ընդգրկվելու է գեոպոլիտիկ ավելի ծավալուն շրջանների մեջ 

| արմնյուզ

Արցախյան 2020 թ. պատերազմի ռազմավարական համատեքստերը (Strategic Concept of 2020 Artsax War) ուսումնասիրությամբ, որ հրապարակվել է Araratinstitute.org կայքի վրա, քաղաքագիտության դոկտոր Հրաչյա Արզումանյանը անդրադարձել է պատերազմի ակունքների ձեւավորմանը: Հեղինակը փաստարկում է, որ հետխորհրդային ժամանակաշրջանը բնութագրվում էր Ռուսաստանի ծայրահեղ թուլությամբ, եւ եթե Արևելյան Եվրոպան և Բալթյան երկրները օգտվեցին ԵՄ-ին անդամակցելու հնարավորությունից, ապա Հարավ Կովկասի երկրները չէին կարող նմանատիպ ցատկ կատարել կամ կազմել իրենց միավորող մի նախագիծ, որը հնարավորություն կտար ձևավորել Սևծովյան-Կովկասյան ուրույն տարածաշրջան: Այս տեսանկյունից է դիտարկվում նաեւ Ռուսաստանի վճռական դերը արցախյան պատերազմի սանձազերծման մեջ, որ ուժերի հուսահատ պրկում էր Հարավ Կովկասի համար միավորիչ, ձգողական ուժ մնալու համար: Ստրատեգիական կոնտեքստները ներկայացված են մինչեւ պատերազմ եւ դրանից հետո, ինչպես նաեւ ըստ երկրների բաժանումով:
Աշխատությունը՝ այստեղ

Պ.Դալլաքյան. 200 հայ սպասավոր Բերձորում 300 սպարտացու փոխարեն. «Ռուսաստանը Հայաստանում» դրամայի վերջին արարը

|

Նոյեմբերի 30-ին ռուս զինվորները Բերձորի քաղաքապետարանի շենքի վրայից հանել են հայկական դրոշը եւ համայնքապետից պահանջել 200 հայերի ցուցակ, խաղաղապահների գառնիզոնին սպասարկող բրիգադ ձեւավորելու համար: Մնացած հայ բնակչությանը հրահանգել են հեռանալ 2 ժամում: Արցախը Հայաստանից անջատվեց Լավրովի պլանին լիովին համապատասխան: Մորթել ու կործանել են մարդկանց հազարներով: Պլանի մասին Պուտինի հետաքրքիր վարկածը ավելի շատ հեքիաթ է հիշեցնում: Ռուսական, հայկական, հրեական, ինչական ասես, բայց հեքիաթ:
     Դժվար է ասել՝ գիտակցե՞լ են արդյոք ռուս զինվորները, պաշտոնապես՝ փրկիչները, իջեցված դրոշի եւ հայ սպասարկողների գաղափարի ողջ վեհությունը: Ավելի շուտ՝ ոչ: Պատմությունը սակայն մարդիկ են կերտում, անկախ նրանից՝ գիտակցում են, թե ոչ:
     2020 թ. դեկտեմբերի 1-ին հնչեց «Ռուսաստանը Հայաստանում» պատմական դրամայի վերջին արարի զանգը: 200 տարվա անընդմեջ ցեղասպանությունն ու նրանից «փրկությունը» ավարտվում են: Ռուսաստան Հայաստանում այլեւս չի լինելու: Հնարավոր է Հայաստան էլ չլինի, բայց այդ դեպքում եւս Ռուսաստանը Հայաստանում չի լինի: Ինչ-որ այլ անուն կրող վայր կլինի՝ ավելի սիրող ու նվիրված, «ռուս» բառը շուրթերին արթնացող եւ հայտնի հեքիաթի տակ քուն մտնող ժողովրդով: Խղճուկ, փոխարենը՝ միակ հեքիաթի:

Չետերյան. Ղարաբաղ, պատերազմը տեղափոխվում է դիվանագիտական ճակատ

|

Այն,  որ Հայաստանի ու Ադրբեջանի միջեւ գործող նոր կանոնակարգի երաշխավորը Ռուսաստանն է, այլեւս ակնհայտ է: Ուշագրավ հանգամանք է նաեւ այն, որ եռակողմ համաձայնագրի մեջ բացակայում է Թուրքիայի անունը: Պայմանագրի տեքստը հայ բնակչության հետագա անվտանգության բավարար երաշխիքներ չի տալիս: Այն չի պարունակում նաեւ Ղարաբաղի վերջնական կարգավիճակի վերաբերյալ որեւէ դրույթ:

Պոլսո «Ակոս» թրքա-հայալեզու շաբաթաթերթը հրապարակել է Ժնևի համալսարանի դասախոս, միջազգային հարաբերությունների փորձագետ Վիգեն Չետերյանի հոդվածը, որի ամփոփիչ հատվածը ներկայացնում ենք թարգմանաբար:
Հոդվածն՝ այստեղ

Ավետիքյան. Արեւելքի գաղութների հարցում Երեւանը անլուրջ է

| արմնյուզ

Լիբանանում աղետ է, որը բացի հայ գաղութի համար տեղական նշանակությունից՝ օգնության ծավալների եւ հրատապության ապահովումից, ունի համահայկական լուրջ բովանդակություն եւս: Արդյոք ցանկալի է մշակութային եւ քաղաքակրթական օտար տարրի ներմուծումը Հայաստան: Որքանով է նպատակահարմար կամ իրականալի հայերի արտագաղթը Լիբանանից Հայաստան: Այս նուրբ հարցերն են լիբանանյան իրողության քաջ գիտակ, ՌԱԿ ղեկավար եւ Ազգի գլխավոր խմբագիր Հակոբ Ավետիքյանի մտորումների կիզակետում: 
Հոդվածն՝ այստեղ

Գասպարյան. Վտանգված են մեր պատմությունը եւ ազգային ժառանգությունը

ziarulderoman

Եզերքի էջերին մի խնդիր է, որ շրջապատում է մեզ տառացիորեն ամեն օր: Հայկական անունների հայերեն եւ օտար գրությունը խմբագիր, թարգմանիչ եւ դիվանագետ Համլետ Գասպարյանի կարծիքով շոշափելի սպառնալիք է պարունակում հայերի մշակութային ժառանգությանը եւ խզումներ առաջացնում թե հայկական ներքին կյանքում, թե օտար շփումների ժամանակ: 
Ուսումնասիրության մեդիա-տարբերակը ներկայացնում ենք ձեր ուշադրությանը:
Հոդվածն՝ այստեղ

Ներսիսյան. Եթե նույնիսկ Մածամորին խփեն, վնասը չի գերազանցի Սանգե-Չալ նավթագազային տերմինալի ոչնչացմանը

Բաքվի տրամադրության տակ կան հրթիռային միջոցներ, որոնք կարող են հասնել Մածամորի ԱԷԿ, սակայն հետեւանքները մեծ չեն լինի նույնիսկ Երեւանի համար: Փոխարենը՝ Բաքվին սնուցող ՀԷԿ-երին հայկական հարվածը մեծ տնտեսական վնաս կառաջացնի: Էլ ավելի է Բաքվի մերձակայքում գտնվող Սանգե-Չալ նավթալցոնման կայանը ոչնչեցնելու էֆեկտը: Դա նվազագույնը 2 տարվա տնտեսական աղետ կբերի երկրին:

Hayasa կենտրոնը (Մոսկվա) ներկայացնում է հրատապ զրույց ռազմական փորձագետ Լեոնիդ Ներսիսյանի հետ:
Տեսանութը՝ այստեղ

Աղեկյան. Ինքնիշխանությունը՝ բացարձակ արժեք. Դետալները կարեւոր են

ՀՀ պաշտպանական ոլորտին եւ ռազմավարական անվտանգությանը վերաբերող պաշտոնական երկու փաստաթղթերի հրապարակումը առաջացրել է հետաքրքրություն փորձագիտական շրջանակներում: Մեկ տեսակետ եւս:
Կարծիքը՝ այստեղ

Պիոտրովսկի. Ուրարտու հավասար է Արարատ, Արարատ հավասար է Հայաստան: Ուրարտու հավասար չէ՞ Հայաստան

Hayasa կենտրոնը (Մոսկվա)  ներկայացնումէ ուշագրավ զրւոյց ՌԴ ԳԱ  ակադեմիկոս Միխայիլ Պիոտրովսկու հետ: Հայ պապը նրան «իմ բաղնիքի Մխո» էր ասում: Սակայն դա չէ զրույցի ամենակարեւոր դրվագը: Զրուցը տանում է ստալինյան շրջան, երբ Կրեմլում ձեւավորում էին ներկայիս Հայաստանի ինքնաբնութագրման կոդը: Ձեւավորում էին հայերի փոխարեն:
Տեսանութը՝ այստեղ