ԼՈՒՐ

մեկնություն

ՆԱՏՕ-ՈՒԿՐԱԻՆԱ-ՎՐԱՍՏԱՆ

ՆԱՏՕ-ՈՒԿՐԱԻՆԱ-ՎՐԱՍՏԱՆ

Արսենի Յացենյուկը ՆԱՏՕ-ի կազմում Եվրոպայի վերամիավորման բերկրալի ակնկալիք է ապրում. ցանկում կան Վրաստանն ու Բելառուսը, սակայն բացակայում է Հայաստանը

ՀԱՅԱՍՏԱՆ - ՌԴ - ԹՈՒՐՔԻԱ

ՀԱՅԱՍՏԱՆ - ՌԴ - ԹՈՒՐՔԻԱ

ՌԴ Պետդուման եւ Սենատը Անկարային սպառնացել են պատերազմով՝ ի պատասխան իբր TRT1 պետական ալիքով ցուցադրած թուրքական Ղրիմի քարտեզի

ՀԱՅԱՍՏԱՆ - ՌԴ - ԹՈՒՐՔԻԱ

ՀԱՅԱՍՏԱՆ - ՌԴ - ԹՈՒՐՔԻԱ

(Հյուրրիյեթ) Ղարաբաղում հրադադարի պահպանման համար ստեղծված թուրք-ռուսական համատեղ կենտրոնը իր դռները բացեց թուրքական մամուլի առջև

Հայ «բոլվանները» լեհական հին պրեֆերանսից

Ես չեմ սիրում, երբ ինձ հին լեհակահ պրեֆերանսի բոլվանի տեղ են օգտագործում, – գրուպենֆյուրեր Հենրիխ Մյուլլեր «Գարնան 17 ակնթարթ» սերիալից  | Կադր, Գորկու անվ. կինոստուդիա, 1973

Իշխանություն-ընդդիմություն-Ռուսաստան քաղաքական կյանքի իմիտացիան, որին առայժմ լուռ ականատես է հանրության մեծամասնությունը, սյուժետային ճգնաժամ է ապրում: 

«Բոլվանների», այսինքն թղթախաղի ձեւական մասնակիցների դերակատարությունը գիտակցաբար, կամ անողոք ժամանակի թելադրանքով, արդեն անգիտկցաբար ստանձնել են N քանակությամբ գործիչներ: Տեսականին մեծ չէ. աննկուն ընդդիմադիր են կամ ՀՀ սահմանադրության պես անսասան գարանտ:  

Բոլվանությունը իրականացվում է նաբաթիի միալար կոչնակով: Ես հարմար եմ ՎՎ-ին, իսկ ես տեղյակ էլ չեմ՝ Իսքենդերն ի՞նչ է, ես նռնակ ունեմ, իսկ ես կարող եմ ստորագրել ու չստորագրել, իսկ ես…

Էս մի «եսի» ամպլուան ամենաաննախանձելին է: Կարծես պիոներ պատանի կտրուկ գրոհի միշտ պատրաստ, օրնիբուն կոկորդ պատռող, առավոտ չբացած մոտալուտ հաղթանակ ավետող, 17-ին ներկայացնող, 17-ին չներկայացնող, այբուբենի երկու տառը սերտող ու սերտող՝ սա դիմանալու բան է: 

Էս մարդկանց միավորողը մեծ հայրենիքի հանդեպ անհուն սերն է: Նա է պատճառը, որ բոլվանի դերը մեր հերոսներին դուր է գալիս:

Մյուլլերին դուր չէր գալիս: Ռայխին հավատարիմ չէր:

Պ.Դալլաքյան

 

.

Ռուսաստանի եւ Թուրքիայի վախը. Փաշինյանի որոշելչորոշելը

| izvestia

Ինչ է 2021 փետրվարյան տրագիկոմեդիայի վերջը, հարցնում է Լրագիրը իր փետրվար 28-ի խմբագրականով: Խոսքը մարտ 16-ին նախորդող շաբաթների ներքին քաղաքական՝ դրսից հրահրվող լարվածության մասին է: Համեմատական կայունության միակ կռվանը թերթը համարում է ժողովրդի սթափ բացարձակ մեծամասնություննը: Սակայն, ոչ այդ մեծամասնոթյան համբերությունն է անսահման, ոչ էլ շրջակա աշխարհինը, շարունակում է Լրագիրը: Ռուսական եւ թուրքական ուղղություններից զուգահեռաբար ներմուծվող տարրերին եւ դրանց պատմական նախադրյալներին է նվիրված նյութը, որը ներկայացնում ենք աննշան կրճատումով
Հոդվածը՝ այստեղ

Հ.Արզումանյան. Հարավ Կովկասը ընդգրկվելու է գեոպոլիտիկ ավելի ծավալուն շրջանների մեջ

| արմնյուզ

Արցախյան 2020 թ. պատերազմի ռազմավարական համատեքստերը (Strategic Concept of 2020 Artsax War) ուսումնասիրությամբ, որ հրապարակվել է Araratinstitute.org կայքի վրա, քաղաքագիտության դոկտոր Հրաչյա Արզումանյանը անդրադարձել է պատերազմի ակունքների ձեւավորմանը: Հեղինակը փաստարկում է, որ հետխորհրդային ժամանակաշրջանը բնութագրվում էր Ռուսաստանի ծայրահեղ թուլությամբ, եւ եթե Արևելյան Եվրոպան և Բալթյան երկրները օգտվեցին ԵՄ-ին անդամակցելու հնարավորությունից, ապա Հարավ Կովկասի երկրները չէին կարող նմանատիպ ցատկ կատարել կամ կազմել իրենց միավորող մի նախագիծ, որը հնարավորություն կտար ձևավորել Սևծովյան-Կովկասյան ուրույն տարածաշրջան: Այս տեսանկյունից է դիտարկվում նաեւ Ռուսաստանի վճռական դերը արցախյան պատերազմի սանձազերծման մեջ, որ ուժերի հուսահատ պրկում էր Հարավ Կովկասի համար միավորիչ, ձգողական ուժ մնալու համար: Ստրատեգիական կոնտեքստները ներկայացված են մինչեւ պատերազմ եւ դրանից հետո, ինչպես նաեւ ըստ երկրների բաժանումով:
Աշխատությունը՝ այստեղ

Վ.Չետերյան. Ղարաբաղ, պատերազմը տեղափոխվում է դիվանագիտական ճակատ

|

Այն,  որ Հայաստանի ու Ադրբեջանի միջեւ գործող նոր կանոնակարգի երաշխավորը Ռուսաստանն է, այլեւս ակնհայտ է: Ուշագրավ հանգամանք է նաեւ այն, որ եռակողմ համաձայնագրի մեջ բացակայում է Թուրքիայի անունը: Պայմանագրի տեքստը հայ բնակչության հետագա անվտանգության բավարար երաշխիքներ չի տալիս: Այն չի պարունակում նաեւ Ղարաբաղի վերջնական կարգավիճակի վերաբերյալ որեւէ դրույթ:

Պոլսո «Ակոս» թրքա-հայալեզու շաբաթաթերթը հրապարակել է Ժնևի համալսարանի դասախոս, միջազգային հարաբերությունների փորձագետ Վիգեն Չետերյանի հոդվածը, որի ամփոփիչ հատվածը ներկայացնում ենք թարգմանաբար:
Հոդվածն՝ այստեղ

Հ.Ավետիքյան. Արեւելքի գաղութների հարցում Երեւանը անլուրջ է

| արմնյուզ

Լիբանանում աղետ է, որը բացի հայ գաղութի համար տեղական նշանակությունից՝ օգնության ծավալների եւ հրատապության ապահովումից, ունի համահայկական լուրջ բովանդակություն եւս: Արդյոք ցանկալի է մշակութային եւ քաղաքակրթական օտար տարրի ներմուծումը Հայաստան: Որքանով է նպատակահարմար կամ իրականալի հայերի արտագաղթը Լիբանանից Հայաստան: Այս նուրբ հարցերն են լիբանանյան իրողության քաջ գիտակ, ՌԱԿ ղեկավար եւ Ազգի գլխավոր խմբագիր Հակոբ Ավետիքյանի մտորումների կիզակետում: 
Հոդվածն՝ այստեղ

Հ.Գասպարյան. Վտանգված են մեր պատմությունը եւ ազգային ժառանգությունը

ziarulderoman

Եզերքի էջերին մի խնդիր է, որ շրջապատում է մեզ տառացիորեն ամեն օր: Հայկական անունների հայերեն եւ օտար գրությունը խմբագիր, թարգմանիչ եւ դիվանագետ Համլետ Գասպարյանի կարծիքով շոշափելի սպառնալիք է պարունակում հայերի մշակութային ժառանգությանը եւ խզումներ առաջացնում թե հայկական ներքին կյանքում, թե օտար շփումների ժամանակ: 
Ուսումնասիրության մեդիա-տարբերակը ներկայացնում ենք ձեր ուշադրությանը:
Հոդվածն՝ այստեղ

Ներսիսյան. Եթե նույնիսկ Մածամորին խփեն, վնասը չի գերազանցի Սանգե-Չալ նավթագազային տերմինալի ոչնչացմանը

Բաքվի տրամադրության տակ կան հրթիռային միջոցներ, որոնք կարող են հասնել Մածամորի ԱԷԿ, սակայն հետեւանքները մեծ չեն լինի նույնիսկ Երեւանի համար: Փոխարենը՝ Բաքվին սնուցող ՀԷԿ-երին հայկական հարվածը մեծ տնտեսական վնաս կառաջացնի: Էլ ավելի է Բաքվի մերձակայքում գտնվող Սանգե-Չալ նավթալցոնման կայանը ոչնչեցնելու էֆեկտը: Դա նվազագույնը 2 տարվա տնտեսական աղետ կբերի երկրին:

Hayasa կենտրոնը (Մոսկվա) ներկայացնում է հրատապ զրույց ռազմական փորձագետ Լեոնիդ Ներսիսյանի հետ:
Տեսանութը՝ այստեղ

Աղեկյան. Ինքնիշխանությունը՝ բացարձակ արժեք. Դետալները կարեւոր են

ՀՀ պաշտպանական ոլորտին եւ ռազմավարական անվտանգությանը վերաբերող պաշտոնական երկու փաստաթղթերի հրապարակումը առաջացրել է հետաքրքրություն փորձագիտական շրջանակներում: Մեկ տեսակետ եւս:
Կարծիքը՝ այստեղ

Պիոտրովսկի. Ուրարտու հավասար է Արարատ, Արարատ հավասար է Հայաստան: Ուրարտու հավասար չէ՞ Հայաստան

Hayasa կենտրոնը (Մոսկվա)  ներկայացնումէ ուշագրավ զրւոյց ՌԴ ԳԱ  ակադեմիկոս Միխայիլ Պիոտրովսկու հետ: Հայ պապը նրան «իմ բաղնիքի Մխո» էր ասում: Սակայն դա չէ զրույցի ամենակարեւոր դրվագը: Զրուցը տանում է ստալինյան շրջան, երբ Կրեմլում ձեւավորում էին ներկայիս Հայաստանի ինքնաբնութագրման կոդը: Ձեւավորում էին հայերի փոխարեն:
Տեսանութը՝ այստեղ