Ալիեւը բարձր գնահատեց Փաշինյանին՝ Բաքուն խոստանում է հայերին չտեղահանել Հայաստանից

. ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանի հունվար 11-ի ասուլիսը պատասխան էր Երեւանին ավելի վաղ ուղղված ցապար առաջնորդի պահանջներին (Ի.Ալիեւ): Բաքուն արձագանքեց Փաշինյանի ելույթին, օգտագործելով իր տրամադրության տակ եղած հաղորդակցության ուղիղ եւ միջնորդված խողովակները: Ինչ գնահատական հնչեց . . Ի պատասխան հրապարակվեց Հայաստանի Հանրապետությունը, կամ Ալիեւի բառերով Արեւմտյան Ադրբեջանը «արեւմտաադրբեջանցիներով (երբեմնի հայաստանաբնակ թուրքերով եւ նրաց ժառանգներով –

Երեք հայրենիք եւ ոչ մի Հայաստան. Շնորհակալ լինենք Իլհամ Ալիեւին

. «Իլյուշա» մականունը կրող Բաքվի ռեժիմի պարագլուխը ամենեւին ոչ զավեշտալի ազդեցություն կարող է ունենալ հայ քաղաքական մտքի վրա: Աշխարհագրական միեւնույն շրջանում, պատմական համանման փուլում, պահի ռազմաքաղաքական նման հանգամանքների ներքո հայերի եւ ցապար ցեղերի առաջնորդների գիծը արդյունավետության իմաստով սար ու ձորի տարբերություն ունի՝ հօգուտ երկրորդի: Հայերի համար այսպիսի արձանագրումը հատկապես նվաստացուցիչ է, եթե նկատի առնենք ազգի

Հարված տեր եւ տիկին վարչապետից. Բարբարոսների ներխուժումը մշակութային կոդի կորիզը

. Իրադարձությունները Բերձորի ուղու վրա ստիպում են խոսել Հայաստանի տարբեր հատվածներում մեզ սպառնացող վտանգների շարքին առաջնահերթ, բոլոր իմաստներով կենտրոնական մեկ խնդրի մասին: Որքանով է համաչափ հանրային արձագանքը մեր անվտանգությունը քայքայած մշակութային վիրուսային գրոհին: Ֆիզիկական վնաս հասցնելուց հետո միայն նկատվեց Երեւանի Հանրապետության հրապարակի ավերումը: Մինչդեռ երկրի ճարտարապետական ողջ նկարագիրը, Հայաստանում աչքի ընկնող բոլոր շինությունները ենթարկվել էին

Նախիջեւանը դե-յուրե ՀՀ մաս չէ. Պարզ լուծումները ժողովրդաշահ են, բայց արժե մարդիկ ստույգ կողմնորոշվեն

. ԱԺԲ կուսակցության ղեկավարներից դեսպան Արա Պապյանը այն եզակի գործիչներից է, որ ասպարեզի վրա է պահել այնպիսի մատերիա, ինչպես Վիլսոնի իրավարար վճիռն է, կամ Կարսի մարզի հանդեպ համատիրություն, կոնդոմինիում սահմանելու գաղափարը: Բաներ, որ ուրիշ ոչ ոք չի արել: ՔՊ-«ընդդիմադիր» տեղեկատվական աղբով շրջապատված հայ հանրությունը կարիք ունի ներկայիս Հայաստանի ոչ միայն ապագայի, այլեւ անցյալի ճշգրտման, մանավանդ

«Խաղաղության պայմանագրի» Վաշինգտոնյա՞ն, թե Մոսկովյան տարբերակ. Ինչ է տաքցվում «ընտրության» հետեւում

. Թե ինչպիսին են պայմանագրի տարբերակները, ոչ ոք ստույգ չգիտի: Շրջանառվում են ռուս Խովաեւի անվամբ արաջարկներ, Փաշինյանը ասում է ո՛չ ռուսներին, այնուհետեւ կեցցե՛ն ռուսներ: Որքան էլ տարօրինակ թվա, առավել կարեւոր են բոլորովին այլ, հանրության ուշադրությունից միտումնավոր թաքցվող հանգամանքները – Խ աղաղության պայմանագիրը, կամ միջպետական հարաբերությունների նորմալացման համաձայնությունը սովորաբար կնքվում է պատերազմած սուբյեկտների միջեւ: ՀՀ եւ

Չինաստանի ճնշումը Հայաստանի վրա անընդունելի է. Պեկինը զիջու՞մ է Մանջուրիան եւ ճանաչում Ուռումչի՞ն

. Կարելի է արդյոք պատկերացնել մի իրավիճակ, երբ Չինաստնը զիջում է Մանջոու-Գոն Ճապոնիային, համաձայնում Թայվանի ստատուս-քվոյին, իսկ Արեւելյան Թուրքեստանում (չին. Սինձյան) հանրաքվե անցկացնում եւ ճանաչում այդտեղ թյուրքական անկախ պետությունը: Եթե չի կարելի պատկերացնել, ապա ինչու ապրել 20-ի իր դեմարշով պաշտոնական Պեկինը ենթադրում է հայրենիքի զգացման իսպառ բացակայություն հայերի մոտ – Ս յունիքի հարավում երկաթուղու և

Нажим Пекина на Армению неприемлем. Китай уступает Японии земли Манчжурии и признает Урумчи?

. Можно представить ситуацию, когда КНР уступает территорию Манчжоу-Го в пользу Японии, соглашается со статус-кво Тайваня, а также проводит референдум в Восточном Туркестане (Синьцзян) и признает там тюркское государство? Если нельзя, то почему официальный Пекин в своем демарше от 20 апреля предполагает отсутствие чувства родины у армянского народа – В ыдвигая к Армении требования по

Ուկրաինայում հայերը Կրեմլին մեծ փորձանքի բերեցին. «Ակամա խորամանկի» դափնիները

. Ընդլայնելով հայկական օրինակը, ՌԴ ղեկավարությունը ենթադրեց, թե Ուկրաինան չկայացած եւ չկայանալիք պետություն է: Իրականում, ուկրաինացիները 2015 թվականի ղրիմյան եւ դոնբասյան իրադարձություններից կարեւոր հետեւություններ արեցին: Մինչդեռ, 2016-ի արցախյան դասը հայերը չսերտեցին: Ահա վերջինի հետեւանքով էլ ռուսներին բաժին հասավ 2022 թվականի կիեւյան դառը բաժակը – Ռ ուս փիլիսոփա Իվան Իլյինի ազգայնական հայացքների վրա հիմնվող նախագահ Վլադիմիր

Նախիջեւանի խնդիրը հավասար է Արցախի խնդրին. Ռումբ Երեւանի գլխին

. Երեւանի եւ Բաքվի միջեւ խաղաղության պայմանագրին նվիրված ԵԱՀԿ հովանու ներքո հավանական բանակցությունների անոնսը վկայում է բանակցությունների նյութի դիտավորյալ խեղաթյուրման մասին: Եթե Կարսի պայմանագիրը գործում է, ապա Նախիջեւանը Բաքվի ինքնիշխանության տարածք չէ: Եթե չի գործում՝ վերադարձրեք Արարտն ու Իգդիրը – Խ աղաղության պայմանագրով իրականացվելու է փոխադարձ ճանաչում, որը անհնար է առանց սահմանների ճանաչման, ինչի մասին,

Լինել Հայաստան, թե Ուկրաինա. Կիեւը ընտրեց, ԽՍՀՄ մնացածը՝ նույնպես

. Երբ դեկորատիվ խորհրդարանը ընտրում է ՀՀ դեկորատիվ նախագահ, իսկ վարչապետն ու իր հենակ ընդդիմությունը դեկորատիվ պայքարի սերիալ են ներկայացնում «Կեցցե նոյեմբեր 9-ը» խորագրի ներքո, հստակ է մեկ բան: Օտարի ոտքի տակ մունիցիպալ ինքնավարությունը դիտվում է ազգային միակ երազանք, ինչպես եւ նախորդ դարաբաժանին: Նժդեհի գնահատականը վկա: Այն ժամանակ նմանատիպ «հեղափոխական» երազանքը հանգեցրեց ազգային Մեծ աղետի: